تاریخچه توسعه آلومینیوم

نام انگلیسی آلومینیوم از کلمه رومی باستان آلوم گرفته شده است که نمک مضاعف اسید سولفوریک KAl (SO4) 2.12H2O است. در ماقبل تاریخ، بشر از خاک رس حاوی ترکیبات آلومینیوم (Al2O3 · 2SiO2 · 2H2O) برای ساخت سفال استفاده می کرده است. محتوای آلومینیوم در پوسته پس از اکسیژن و سیلیکون در رتبه سوم قرار دارد. اما به دلیل اکسیدپذیری ضعیف ترکیبات آلومینیوم، آلومینیوم به راحتی از ترکیبات آنها احیا نمی شود و به همین دلیل جداسازی آلومینیوم فلزی به تاخیر می افتد.
در سال 1746، JH Pott آلمانی اکسیدی به نام آلومینا از آلوم تولید کرد. در قرن هجدهم، AL Lavoisier فرانسوی معتقد بود که این یک اکسید فلزی ناشناخته است که میل زیادی به اکسیژن دارد و کاهش آن با کربن و سایر عوامل کاهنده شناخته شده در آن زمان غیرممکن است. در سال 1807، مرد بریتانیایی H. Davy تلاش کرد تا اکسید آلومینیوم مذاب را برای بدست آوردن فلز الکترولیز کند، اما موفق نشد. او در سال 1809 نام این فلز خیالی را آلومینیوم گذاشت و بعداً آن را به آلومینیوم تغییر داد. در سال 1825، اچ سی اورستد، دانمارکی، کلرید آلومینیوم بی آب را با آمالگام پتاسیم کاهش داد و برای اولین بار چندین میلی گرم آلومینیوم فلزی به دست آورد و اشاره کرد که رنگ و درخشندگی آن مشابه قلع است. در سال 1827، FW hler آلمانی کلرید آلومینیوم بی آب را با پتاسیم کاهش داد تا مقدار کمی پودر فلز به دست آید. در سال 1845، او از گاز کلرید آلومینیوم برای عبور از سطح فلز مذاب پتاسیم استفاده کرد تا مقداری دانه های آلومینیومی به دست آورد که وزن هر کدام حدود 10 تا 15 میلی گرم بود، بنابراین یک تعیین اولیه از چگالی و شکل پذیری آلومینیوم انجام داد و اشاره کرد که نقطه ذوب آلومینیوم آلومینیوم بالا نیست در سال 1854، SC Deville در فرانسه از سدیم به جای پتاسیم برای کاهش نمک کمپلکس NaAlCl4 برای تولید آلومینیوم فلزی استفاده کرد. در همان سال کارخانه تأسیس شد و تعدادی کلاه ایمنی، ظروف و اسباب بازی آلومینیومی تولید کرد.
در دوره های بعدی، آلومینیوم گنجینه ای بود که امپراتوران و اشراف از آن بهره می بردند و قیمت آن در آن زمان به طلا نزدیک بود. ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه، از چنگال های آلومینیومی در ضیافت ها استفاده می کرد. پادشاه تایلند از زنجیر ساعت آلومینیومی استفاده کرد. در سال 1855، در نمایشگاه پاریس همراه با سنگ های قیمتی روی تاج، با برچسب "نقره از گل" به نمایش گذاشته شد. در سال 1889، مندلیف همچنین یک گلدان و فنجان ساخته شده از آلیاژ آلومینیوم را به عنوان هدیه از انجمن شیمی لندن دریافت کرد. در پایان قرن نوزدهم، قیمت آلومینیوم هزاران بار کاهش یافت. اولاً، این به خاطر ژنراتورهای بهبود یافته زیمنس در دهه 1870 بود که منجر به برق ارزان شد. ثانیا، Heroult فرانسه و CM Hall از ایالات متحده روش الکترولیتی حل کردن اکسید آلومینیوم در کرایولیت (Na3AlF6) را در سال 1886 توسعه دادند. در آن زمان، همه آنها 22 ساله بودند. این نوآوری تولید آلومینیوم در مقیاس بزرگ را امکان پذیر کرد و پایه و اساس روش صنعتی آلومینیوم الکترولیتی را در جهان امروز گذاشت. در سال 1888 اولین کارخانه آلومینیوم الکترولیتی در پیتسبورگ آمریکا تاسیس شد و تولید آلومینیوم وارد مرحله جدیدی شد. در سال 1956، تولید آلومینیوم جهان شروع به پیشی گرفتن از مس و رتبه اول در میان فلزات غیر آهنی کرد. قیمت آلومینیوم از نظر حجمی در میان فلزات غیرآهنی پرکاربرد نسبتاً ارزان است.