تاثیر نیکل

تاثیر نیکل بر بافت
نیکل عنصری است که به شدت آستنیت را تثبیت می کند و ناحیه فاز آستنیت را گسترش می دهد. برای به دست آوردن یک ساختار آستنیتی، حداقل مقدار نیکل مورد نیاز زمانی که فولاد حاوی 0.1 درصد کربن و 18 درصد کروم است، حدود 8 درصد است که جزء اساسی معروف ترین 18-8 است. فولاد ضد زنگ آستنیتی کروم نیکل. در فولاد زنگ نزن آستنیتی، با افزایش محتوای نیکل، فریت باقیمانده را می توان به طور کامل حذف کرد و به طور قابل توجهی σ تمایل به تشکیل فاز را کاهش داد. در همان زمان، دمای انتقال هیدروکربن مارتنزیت حتی بدون انتقال فاز λ → M کاهش می‌یابد، اما افزایش محتوای نیکل حلالیت کربن در فولاد زنگ نزن آستنیتی را کاهش می‌دهد و در نتیجه تمایل به بارش کاربید را افزایش می‌دهد.
تاثیر نیکل بر عملکرد
تأثیر نیکل بر خواص مکانیکی فولاد زنگ نزن آستنیتی، به ویژه فولاد زنگ نزن آستنیتی نیکل کروم، عمدتاً با تأثیر نیکل بر پایداری آستنیت تعیین می شود. در محدوده محتوای نیکل در فولاد که ممکن است تحت تبدیل مارتنزیت قرار گیرد، با افزایش محتوای نیکل، استحکام فولاد کاهش می‌یابد و پلاستیسیته افزایش می‌یابد. فولاد زنگ نزن آستنیتی نیکل کروم با ساختار آستنیتی پایدار دارای چقرمگی عالی (از جمله چقرمگی شدید دمای پایین) است، بنابراین می توان از آن به عنوان فولاد ضد زنگ با دمای پایین استفاده کرد، به خوبی شناخته شده است که برای فولاد زنگ نزن آستنیتی کروم منگنز با ساختار آستنیتی پایدار، افزودن نیکل می تواند استحکام آن را بیشتر کند. نیکل همچنین می تواند به طور قابل توجهی تمایل به سخت شدن کار سرد فولاد زنگ نزن آستنیتی را کاهش دهد، که عمدتاً به دلیل افزایش پایداری آستنیت، کاهش یا حتی حذف تبدیل مارتنزیت در فرآیند کار سرد است. در عین حال، اثر سخت شدن کار سرد خود آستنیت آشکار نیست و تأثیر تمایل به سخت شدن کار سرد فولاد ضد زنگ. نیکل سرعت سخت شدن کار سرد فولاد زنگ نزن آستنیتی را کاهش می دهد، دمای اتاق و استحکام دمای پایین فولاد را کاهش می دهد و انعطاف پذیری را بهبود می بخشد، افزایش محتوای نیکل برای شکل پذیری سرد فولاد زنگ نزن آستنیتی مفید است و افزایش محتوای نیکل نیز می تواند کاهش یا حتی از بین بردن خوردگی انواع 18-8 و 17-14-2 فولاد ضد زنگ کروم نیکل آستنیتی δ فریت، در نتیجه خواص گرم کاری آن را بهبود می بخشد، اما δ کاهش فریت برای جوش پذیری این فولادها نامطلوب است. ، که باعث افزایش تمایل جوشکاری سیم های ترک داغ خواهد شد. علاوه بر این، نیکل همچنین می تواند به طور قابل توجهی عملکرد گرم کار نیتروژن کروم منگنز (نیتروژن کروم منگنز نیکل) فولاد زنگ نزن آستنیتی را بهبود بخشد، بنابراین عملکرد فولاد را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. در فولاد زنگ نزن آستنیتی، افزودن نیکل و افزایش محتوای نیکل منجر به افزایش پایداری ترمودینامیکی فولاد می شود، بنابراین فولاد زنگ نزن آستنیتی مقاومت بهتری در برابر زنگ زدگی و مقاومت در برابر محیط های اکسید کننده دارد و با افزایش میزان نیکل، عملکرد بهتری دارد. کاهش رسانه بیشتر بهبود یافته است. شایان ذکر است که نیکل هنوز تنها عنصر مهم برای بهبود مقاومت فولاد زنگ نزن آستنیتی در برابر خوردگی تنش ترانس دانه ای در بسیاری از محیط ها است. تاثیر نیکل بر مقاومت به خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی در محیط های مختلف اسیدی باید به این نکته اشاره کرد که در شرایط خاص در آب با دمای بالا و فشار بالا، افزایش میزان نیکل باعث افزایش حساسیت فولاد و آلیاژ به بین دانه ای می شود. تنش خوردگی، اما این اثر نامطلوب به دلیل افزایش محتوای کروم در فولاد و آلیاژ کاهش یا مهار می شود. با افزایش میزان نیکل در فولاد زنگ نزن آستنیتی کارت مغناطیسی، محتوای کربن بحرانی برای خوردگی بین دانه ای کاهش می یابد، یعنی حساسیت فولاد به خوردگی بین دانه ای افزایش می یابد. در مورد مقاومت در برابر خوردگی حفره ای و خوردگی شکافی فولاد زنگ نزن آستنیتی، اثر نیکل قابل توجه نیست و علاوه بر این، نیکل مقاومت اکسیداسیون در دمای بالا فولاد زنگ نزن آستنیتی را نیز بهبود می بخشد.